ترس تنهایی

 

خسته نباشی گل من

گل افسونگر باغ دل من

                                       ماهی کوچک حوض دل من

من هم خسته ام عين خود تو

تو خسته ز کاری و من از دوری تو

راستی:

کاش می شد که کسی می آمد

 

اين دل خسته ی ما را می برد

           کاش می شد که کسی راه اين خانه ی ما طی می کرد

تنهاييمان را می رفت

پيش از آنکه فراموش شود اينجاييم

                       کاش چراغی پر نور روی تاريکی شب ما می افتاد

 تا کسی میفهميد خاطر درياييمان خشکيده ست

                     و به آبی شيرين  صورت خسته مان را می شست

کاش چون باور هر روزه ی روياهايم

                                  يک بغل عاطفه ی گرم به مهمانی دل می آمد         

و کسی چون باران

                                  بر غبار دل بيکينه ی ما می باريد                            

کاش کسی می آمد تا بپرسيم از او

                               او هم اندازه ی ما خسته از اين بی کسی است؟           

يا کبوتری می شد پيدا می رساند پيام دلمان

                                                              به دست ياران          

تا بدانند که ما منتظريم

               دست شوقی تکانی بدهد

                                                  دل خسته ی تنهامان را              

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٢۸ آبان ،۱۳۸٤ - آرش آسمانی