ترس تنهایی

 

مسئله ای برای جهان 

 

گاهی انسان مسئله را گم می کند!

راستی مسئله چه بود؟

....

مسئله شاید ما هستیم

و یا تکان دادن یک سنگ بود

که ما نتوانستیم

چرا که به همین سادگی خود مسئله هستیم

که چگونه  در آن شب سرد با هم پیمان بستیم

و بعد خواستیم یک سنگ کوچک را تکان دهیم که نتوانستیم!

چون که از سر تا پا برای خود  مسئله هستیم

و مسئله های دیگر  به دست ما حل نخواهند شد

تا زمانی که برای خود مسئله باشیم!

یک سنگ کجا سنگ دیگر را تکان خواهد داد؟

و یا یک  علامت سوال جواب کدام علامت سوالی خواهد بود؟

اگر  به سوی یافتن آن یکی نشانه نرفته باشد؟

حال وجودت  را به سمت خود نشانه بگیر

و بگذار در نفس های  برون آمده ات حل شوی

هیچ کس جز تو ، تو را حل نخواهد کرد

برای خود مسئله نباش!

خود را بیرون بکش

چونان که مجسمه ساز بیرون می کشد مجسمه را از سنگ

تو نیز مسئله را از درونت  بیرون بکش

زواید را بیرون بینداز و به یادم بیاور که مسئله چه بود؟

چیزی را که بیرون کشیده ای از هیچ کس قایم نکن

خودت باش

شاید مسئله تو باشی

مسئله ای که جرات پاک کردنش را کسی ندارد

و نه جرات مچاله کردنش را

و اگر کسی جرات کرد بدان که مسئله نبوده ای

نه برای آنها ...نه برای زندگی...و نه حتی برای خود!

آری تو در این صورت هیچ گاه نبوده ای

چرا که مسئله یک چیز است

و آن " بودن " است

او که هست برای جهان مسئله ایست

مسئله ای که کسی جرات پاک کردنش را ندارد

و نه جرات مچاله کردنش را

حال بیندیش چه افتخاری است که برای جهان مسئله باشی

خودت را که مسئله ای از داخل آن همه اضافات بیرون بکش

و با افتخارخودت را نشان همه بده

و بگو که مسئله من هستم

چرا که من " هستم"

چرا که مسئله یک چیز است

و آن " بودن " است

و بودن  جز مسئله ای برای جهان بودن نیست....

و نبودن جز مسئله ای برای خود بودن نیست...

حال به مسئله بیندیش

به خود...

به بودن یا نبودن

و بعد به یادم بیاور که مسئله چه بود؟

آری ...

چه خوب دانستی...

بودن یا نبودن ...

راستی هم  که  مسئله این هست!

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ۱٧ بهمن ،۱۳۸٥ - آرش آسمانی